119 : امام صادق عليه السلام فرمود : « سيب بخور كه حرارت را فرو مىنشاند ، شكم را سرد مىكند و تب را از بين مىبرد . » « 1 » در حديث ديگرى آمده كه : « و با را از بين مىبرد . » « 2 » 120 : سليمان واسطى گفت : مفضل بن عمر مرا براى كارهايى نزد امام صادق عليه السلام فرستاد ، هنگامى كه نزد ايشان رسيدم ، ديدم كه جلويش سيب سبز است ، گفتم : « جانم به فدايت ! اين چيست ؟ » فرمود : « اى سليمان ! دچار بيمارى سختى شدم و كسى را فرستادم تا اين را برايم بياورد كه بخورم ، چون حرارت را فرو مىنشاند و شكم را خنك مىكند و تب را از بين مىبرد . » « 3 » 121 : درست بن ابى منصور گفت : مفضل بن عمر مرا با هديه‌هايى نزد امام صادق عليه السلام فرستاد . در روزى تابستانى و گرم ، درحالىكه سينىاى از سيب سبز نزد امام صادق عليه السلام بود ، بر ايشان وارد شدم . به خداوند سوگند ، بىدرنگ به او گفتم : « فدايت بشوم ! آيا در حالى كه مردم ، اين را خوش نمىدارند ، از آن مىخورى ؟ » درحالىكه گويا مرا از قديم مىشناخته است ، فرمود : « همين امشب تب‌دار شدم . كسى را فرستادم و آن را نزد من آوردند و خوردم . آن ، تب را ريشه كن مىسازد و حرارت را فرو مىنشاند . » « 4 » 122 : امام صادق عليه السلام فرمود : « درون تب دار را از سويق ، پر كنيد . سه بار در آب شسته شود و آنگاه به او خورانده شود . » « 5 » در حديث ديگرى آمده كه « از اين ظرف به آن ظرف ريخته شود . » « 6 » در مكارم اخلاق آمده كه هفت بار در آب شسته شود . « 7 »

--> ( 1 ) . مدرك قبلى . ( 2 ) . مدرك قبلى . ( 3 ) . محاسن ، ص 552 . ( 4 ) . كافى ، ج 6 ، ص 355 . ( 5 ) . محاسن ، ص 49 . ( 6 ) . مدرك قبلى . ( 7 ) . مكارم اخلاق ، ص 192 و بحار ، ج 66 ، ص 280 .